9 Aralık 2007 Pazar


Goodbye England's rose
May you ever grow in our hearts
You were the grace that placed itself
Where lives were torn apart
You called out to our country
And you whispered to those in pain
Now you belong to heaven
And the stars spell out your name


And it seems to me you lived your life
Like a candle in the wind
Never fading with the sunset
When the rain set in
And your footsteps will always fall here
Along England's greenest hills
Your candle's burned out long before
Your legend ever will


Loveliness we've lost
These empty days without your smile
This torch we'll always carry
For our nation's golden child
And even though we try
The truth brings us to tears
All our words cannot express
The joy you brought us through the years

Kaybettiğimiz sevimlilik
Gülüşünden mahrum bu boş günler
Her zaman taşıyacağımız bu meşale
Milletimizin altın çocuğu için
Ve ne kadar gayret etsek de
Gerçek bizi gözyaşlarına boğmakta
Hiçbir kelime anlatamaz
Yıllardır bize getirdiğin neşeyi



Güle güle İngiltere'nin gülü
Daima kalplerimizde büyüyesin
Sen kendiliğinden ortaya çıkan bir zarafettin
Hayatlar yıkılırken
Ülkemize seslendin
Ve acı çekenlere fısıldadın
Şimdi sen cennete aitsin
Ve yıldızlar adını heceliyor


Ve bana öyle geliyor ki
Sen hayatını rüzgardaki bir mum gibi yaşadın
Gün batımında asla solmadan
Yağmur bastırdığında
Ve senin ayakizlerin hep burada olacak
İngiltere'nin en yeşil tepeleri boyunca
Senin mumun çok önce söndü
Ama efsanen asla


Kaybettiğimiz sevimlilik
Gülüşünden mahrum bu boş günler
Her zaman taşıyacağımız bu meşale
Milletimizin altın çocuğu için
Ve ne kadar gayret etsek de
Gerçek bizi gözyaşlarına boğmakta
Hiçbir kelime anlatamaz
Yıllardır bize getirdiğin neşeyi

Hiç yorum yok: